Yıl: 2007

fişleri yazarken hüzünlenmek hiç aklıma gelmezdi. şu tarihte şurdaydık, şurda şunu konuşmuştuk, sonra da şuraya gitmiştik doğru ya… sen neskafe içmiştin, ben incelik olsun diye şekerlerini atmıştım, sen aslında şekersiz içiyordun, falan filan… günlüğü açıp bir yandan da oradan takip etmeye varınca iş uzadı tabii. boşverip iadeyi, bir albüm mü almalı fişler için?

Yalnızlık da yalan kalabalık da yalan Aşk da yalan kin de yalan Sevgi de yalan öfke de yalan Gitmek yalan, kalmak yalan Varmak yalan, dönmek yalan Sıla yalan, gurbet yalan Deli yalan, alim yalan Kadın yalan, erkek yalan Adam yalan, çocuk yalan Para yalan, ekmek yalan Pişmek yalan, ham yalan Güldün yalan, ağladın yalan Düşündün yalan, sarhoş oldun yalan Gördün yalan, kör yalan Uyudun yalan, ayıldın yalan Zulüm de yalan, acı da yalan İçi yalan, dışı yalan Doğu yalan, batı yalan Devlet yalan, insan yalan Varlık yalan, yokluk yalan Dünya yalan, ahiret yalan Mezar yalan, yuva yalan Toprak yalan, böcek…

Hiç bitmiyor şevkat isteğin. O şefkate muhtaç ve doymak bilmez yan ne insanda? O suskun, üşüyen, iyileşmeyen karanlık? Bir an çöker kalırsın, dinmez ömür boyu sancısı. Açıklamaya çalışmak faydasız. Sen de tatmışındır onu, belki bir sabah yalnız uyanınca, belki bir gece elektrikler kesilmiş ve öksürüyorsan. O uğuldayan korkunç mağara, yatıştırılmak için yalvaran yanın, belki ölümündür, belki yalnızlığın. İnsan beyhude bir çabadır belki, kim bilir? Sen onu herkesin içinde gizli bir sır gibi sakladığını bilirsin. Öpülmek istediğini, sarılmak ve şımartılmak istediğini… O şevkate muhtaç yanımız hep bizimledir. Herkesledir. Öyleyse herkese merhamet et. Merhamet et ki insan bir yenilgiye dönüşmesin.

Ey mutsuzlar, ey bahtsızlar, bir kez de kurban diye değil günahkar diye bakın kendinize. Bir günahkar olarak bakın kibrinize. Bu göğün altında her şeye bir kez eyvallah de. Mutsuzluk bir günahtır ve bağışlayacak olan sensin. Hata yapa yapa öğrenilir. Yoksa sen insan değil misin? Çık artık cehennemden; ne intikamla ne adaletle, bir eyvallahla. Bak o zaman sen küçülürken gökyüzü nasıl genişler, nasıl mavileşir. Sonra söylemedi deme. Affet kendini, ilk eyvallah kendine.