İçeriğe geç →

An – 48

Bozkırda gidiyor tren, güney ekspresi. Gökte yarım ay, dipsiz gece, toprak katı, dikenli çalılar sert, dikenlerin üstünde çiğ. Ay toprağın ve dikenlerin üstünde parlıyor. Tek bir ağaç yok mu bu ovada? Gümüş bir tepsi ufka uzanan. Bozkırda gidiyor tren. İlerledikçe küçülüp oyuncak kadar kalıyor. Kara kuru bir amca, Bir deri bir kemik, yollara alışkın. İnsan dediğin nelere alışmıyor. Yaslamış başını cama, yüzü ay ışığında parlıyor. Tak tak tak tak tak tak, sivaslıyım diyor, ayva yer misin?

Published in DÜZ YAZILAR

Comments

Eleştiri, övgü, hissettirdikleri, düşündürdükleri vs. >>