BUDA TÖVBE EDİYOR

Yıkandığı ırmağa özendi, soluduğu havaya özendi. Ağaçtan tedirgin inen sincapa güldü. Varlık her yerde, varlık yıkılıp kuruyor kendini. Bu tatlı varlık olamaz acılarımın kaynağı diye düşündü. İnsan varlığa dahil, varlıktan değil sahiplenmekten kurtulmalı. Buda tövbe ettiğinde henüz kapitalizm diye bir kelime icad olunmamıştı.