Ay: Kasım 2004

tarihin en güzel golünü kendi kaleme atmış olmanın haklı gururunu yaşıyorum. zannetme ki farkında değildim rövaşataya kalkarken sırtımı döndüğüm üç direğin benim kalem olduğunun…ve fakat yaptığın orta, tarihe bi not düşmeyi icabettiriyordu. top havada süzülürken uzun uzun düşünme fırsatım olmadı elbette. bi an göz göze geldik, sen topun dibine yaptığın vuruşun ardından dizlerini kırmış rotayı izliyordun, topun düşeceği yerin benim durduğum nokta olduğunu ikimiz de biliyorduk. O an bi göz göze gelmişliğimiz olduğunu inkar edecek değilim şimdi. Gözlerindeki düşkırıklığı idi veya değildi o an yapmam gereken şeyden beni alıkoyan…bunu tespit etmek olanaksız. ama top bana doğru süzülüyordu işte. barajın bana…