İçeriğe geç →

MEVSİM SONU – II

// Bu yazı 4 parçadan oluşan Mevsim Sonu tefrikasının 2. parçasıdır //    

1.
“sır”dır aynanın sırrı.

2.
mutsuzluğun kaynağı mutluluk.

3.
“sen”im ben senin için.

4.
hep iade-i itibar
hep bi geçmiş zaman.

5.
çok da değişmedin,
suçlarından aldırdın biraz.

6.
ali, merhametinin üçte birini ayşe’ye verse
merhametleri yine eşit olmuyor,
kim bilir ali ne çok acı çekiyor…

7.
pazarlıkta kullanılan fedakârlık,
olsa olsa “yatırım”dır.

8.
iyi olmak zorunda değilken de
iyiysen
iyisindir.

9.
– ileride ne olacak?
– geride miyiz biraz?

10.
perde arkasındaysan
“oyun”cusundur.

11.
bilmediklerin
“yok” değil.

12.
“hiç” biter mi?

Published in DÜZ YAZILAR

4 Comments

  1. herhangi biri

    …ve hayatımda kalan tek anlam sen… bi süredir hayatımı anlamlı kılan sen… gerçek gülücüğüm sen… hayatımdan çıkmaman için, hayatımın köşesinde kalmaman için ve beni hayatının köşesinde bırakmaman için elimden geleni yapıyorum… üstelik tek ben tutmuşum, tek ben tutuşmuşum, tek ben tutunmuşum gibi, öyle el gibiyken sen… yalnızca sana edilebilecek iki üç sözcükten kaçarken sen… ben n’apıyorum?

  2. deadora

    1-3-6 :)

  3. 13;
    bilginin bilgesizliğine mahkumum…

  4. Suna

    Okurken arka planda bu şarkının olması tesadüf mü bilemedim..
    “Sonunda bir oyuncak
    Kara sevda aldım senden
    Yani degişmedim hala
    Öyle biraz çocuk kaldım

    Yok öyle el gibi durma
    Gül biraz sana gülmeler yaraşır
    Yok öyle güz gibi soğuk olma
    Güz ayrılık taşır..”

Eleştiri, övgü, hissettirdikleri, düşündürdükleri vs. >>