İçeriğe geç →

BUGÜN MEĞER Kİ

// Bu yazı 52 parçadan oluşan Bugün tefrikasının 11. parçasıdır //    

haşlıyorum. soğuduktan sonra parçalayıp tabağına koyuyorum. kokuyu alınca miskin miskin tabağın yanına geliyor. etraflıca kokluyor. burun kıvırıp yatağına geri dönüyor. nasıl olsa yiyecek. umursamıyorum.

çalışmaya daldığım zaman arkamda beliriyor ağzında bir tavuk parçasıyla. “hav hav”. oyun. o saklayacak ben de bulmaya çalışacağım. odadan salına salına çıkıyor. şimdiye kadar hiç arkasından gitmedim. körlüğüne saygım var. ne de olsa onun oyunu bu.

tekrar kitaba dönüyorum. işareti yine o veriyor; “hav hav”. kalkıp tüm odaları teker teker arıyorum. kapı arkalarına, yatak altlarına, dolapların yanındaki boşluklara kadar aklıma gelen her yere bakıyorum. yok. bulamıyorum. hiç de bulamadım zaten. sıkılıp tekrar masama dönüyorum. bir zaman sonra ağzında aynı parçayla -buna özellikle dikkat ediyorum- çıkıp geliyor. tavuğu yere bırakıp gururla havlıyor; “hav hav”. sonra da gözlerimin içine bakarak katır kutur kemirmeye başlıyor. ne zaman tavuk pişirsem aynı oyun tekrarlanıyor. bir şey demek istiyor ya, dur bakalım…

Published in DÜZ YAZILAR

Comments

Eleştiri, övgü, hissettirdikleri, düşündürdükleri vs. >>