İçeriğe geç →

BUGÜN “DÜELLO”

// Bu yazı 52 parçadan oluşan Bugün tefrikasının 5. parçasıdır //    

gün ışımadan çıktım yola. çamların arasından geçtim. dökülen dikenlerden kendime küpe ve kolye yaptım. çayıra vardığımda kimseyi göremedim. bir taşın üzerine oturup kılıcımı bilemeğe başladım. ilk ışıklarla o geldi. başlangıcına olduğu gibi bitişine de şahitlik yapacaktı. tepeyi tırmanmaktan kösülmüş. ses etmedi. öylece yanıma gelip oturdu. sigara uzattı… ardarda iki nefes… alışkanlık…”emin misin?” diye sordu. “başka yolu kalmadı” dedim… “cemal süreya ikinci karısına…” “sus!”

kılıcı kaldırıp güneşe tuttum. parladı. “neredeyse gelirler…” sessizlik… ilkel bir güdünün ilkelce intikamı… hayatta kalan sevişir. “korkuyor musun?” diye sordu. “ölümden de, ölüm korkusundan da daha acı olan…” neyse…

2-3 saat daha bekledik. kimse gelmedi. ne o, ne düşman, ne de onun yanında olanlar… hiç kimse… sıkılmaya başladı. bekledim, geleceklerdi… öyle sanıyordum… adil olanı buydu.

gelmediler. ayağa kalktı; “cemal süreya ikinci karısına bayan nihayet dermiş, üçüncü karısına bayan en nihayet. dört kez evlenmiş, sayısız da aşık olmuş” dedi ve yürüyüp ormana daldı. ben biraz daha bekledim.

sonradan duydum; gece kaçmışlar. “elde kılıç, alnında bir tutam güneş, kalıkalıyorsun ortada” işte…

Published in DÜZ YAZILAR

Comments

Eleştiri, övgü, hissettirdikleri, düşündürdükleri vs. >>