Ay: Kasım 2007

Her şey gelir adamın başına. Dünya dediğine de akıl fikir ermiyor aslına bakarsan. Yani bi gariptir halimiz, gülsen olmaz ağlasan olmaz. Döner dolaşır en kıymetli şeylerin hep yanı başında durduğunu görürsün. Bir elde etme değil kaybetmeme savaşıdır bu; eldekileri tam bilemeden… Mutlu veya mutsuz olmayı seçiyor insan az çok ve bol bol ağlıyor hayatta. Öyle işte, gariptir insanın halleri, neyi neden yaptığı belli olmaz.

Bey dağları eteğindeymiş Rus harbinden kaçıp geldiklerinde gezip de kondukları yer. Kolishal diye bir yermiş memleketleri, tıpkısının aynısıymış köyleri. Arayıp bulmuşlar, oraya benzesin istemişler tıpkı bir beşik gibi. Dağlar morarırmış, bulutlanırmış, aşağıya duru ırmaklar salar, eteklerini emzirirmiş. Kenarında kendiliğinden serpilen kavaklar… Kavaklar hışırdar, gölgesi derinmiş. Bir değirmen varmış eskiden kalma. Kız görkemli dağlara bakar sorarmış: – anne bu dağlar Allah mı ?