İçeriğe geç →

Ay: Ekim 2007

AKLİ DENGE – 1

This entry is 3'nin 1. kısmı in the series Akli Denge

“karartma de sen” odanda yalnızlığınla konuşmaya başlarsın bir gün. karanlıktır. bilhassa söndürmüşsündür ışıkları, yalnızlık daha bir belirginleşsin istemişsindir, altını çizmek o anki yalnızlığın… karanlığa alışmaya başlayınca gözüne ilk çarpan şey duvar olur. yine bir gün biri bu odada, bakmış mıdır bu duvara, tam da gözü karanlığa alışmışken? bir gün bu odada, yalnızlığının başka birinin yalnızlığıyla kesişme ihtimali üzerinde durmuş mudur? senin çünkü, bir gün bu odada, yalnızlığının başka birinin yalnızlığıyla kesişme ihtimali üzerinde durma kararını etkileyecektir bu. üzerinde yeterince durulmuş olsa da şimdiden, bu ihtimalin… sönük ışıklar altında ne kadar süre ayık kalabileceğini düşünmeye başlarsın. zaman daha mı yavaş geçer…

Yorum Bırak

“BİR HAYRA YORANIM YOK”

Banyo tesisatında problem çıktı önce. Çağırdım adamı, geldi yaptı. Birkaç gün sonra kombi acayip işlere kalkıştı. Çağırdım gene birini. O daha gelmeden, tesisat, derdini yineledi. Bu sefer başka birini çağırdım. Kombicinin işini bitirdiği, yine tesisatçı beklediğim günlerde, bilgisayarım isyan etti. Tesisatçı işini bitirmiş gidiyorken, ben de bilgisayarı yüklenip attım kendimi dışarı. Kapının arkasında sallanan anahtarlığın sesini de tam o anda duydum. Çilingirle hemşeri çıktık… Sanırım yavaş yavaş kontrolümden çıkıyor hayat. Ama esnafla aram çok iyi. Sizde fazla ütü var mı?

Yorum Bırak

RÜZGAR KOKULAR TAŞIYOR

Rüzgar kokular taşıyor. Yine ortaokuldayım sonbahar gelince. Yaz gecesinin çocukluğum gibi kokması, kar kokusunun hiç bir iz bırakmadan aklıma kazıdıkları. Sessizce yanımızdan akıp giden ve büyümemize tanıklık eden o incecik, kirli ırmak. Biz de sana şahit olduk. İşte şimdi ortaokul kokuyor sokaklar, kaç yaşında olursam olayım, nerde olursam olayım. Eskişehir’de akşam saat sekiz buçuk. Kaldırımlar çamur, sinemaya yetişmek için yürüyorum. Ara sokaklardan bir anda Doktorlar’a. Mağazalar vitrinlerini aydınlatmış, kepenkler ağır ağır indiriliyor. Dersleri düşünmek istemiyorum, şimdi ne kadar berrak görünüyor okula yalnız aşık olmak için gittiğim. Sanki az önce güzel bir kız geçmiş buradan, bir vakit sonra tanışacağım onunla. Burkuluyor içim, bu hüzün yıllarca kovalayacak arkamdan.…

Tek Yorum

YOLLAR SÖYLETİR – 4

This entry is 10'nin 4. kısmı in the series Yollar Söyletir

akdeniz müziğinin çoğu zamanki sıkıcılığı gelir aklına. enteresan davullar, ziller… gitarı da dinden imandan eden, boş sözlere inşa melodiler gelir… plaj havlusuyla kilim arasındaki, kavakla palmiye arasındaki, yaz aşkıyla kara sevda arasındaki samimiyet farkı gelir düşer aklına… halikarnas”ta, eski balıkçıların, adı kalmıştır bir tek. sürgünü bahara yoran, eskimiş dizeleri saymıyorum bile. onlar başka dile çevrilemiyor zaten…

Yorum Bırak

Gün ne güzel güldü

Gün ne güzel güldü bahçesini. Yürü ki uykunu iyi almışsın, karnın tok sırtın pek. Eğilmemişsin. Şimdi bu insaniyet pek bir lükstür. Öyle gördüler. Çıktım pazara, derdimin dermanı, insandan ucuza satılan mı var?

Yorum Bırak

İYİLİK NEDİR BİLDİN Mİ?

Uzanmıştır upuzun, sonsuza. Ve sessizdir. Tek bir soluk işitilmez. Nefesini tutmuş nefes sahipleri. Serinlemiş, gökyüzü genişlemiştir hiç olmadığı kadar. Bir andır bu, bir sesle bozuluverecek. Bekler, bekler ve her şeyi anlamaya az kalmıştır, bir adım öncesidir yani. Yeniden katılaşacak madde, yeniden gerçek olacak dünya, ilk günümüz gibi, köklerimizi dibe saldıkça, uzayıp giderek çaresiz bir insancık kocaman bir sonsuza. Oysa hep korkmuştur, ben kim oluyorum da bu sonsuza… İyilik nedir bildin mi? O içine çektiğin nefesten başka?

Yorum Bırak

SEN DUR DE

– Düşünüyorum da, dedi, ne zaman bana gelsen, yine birilerinden kaçıyor oluyorsun. Merak ediyorum daha ne kadar sürecek bu sığınaklığım? – Sen, dedim, ne kadar istersen. Sıkıntıyla gülümseyerek yaktı sigarasını, en sevdiğim eliyle…

Yorum Bırak